Een pakkende verkiezingsstunt

Veel mensen weten niet waar zij a.s. woensdag 2 maart voor gaan stemmen. Op grond van een recent gehouden quiz  stelt RTL Nieuws dat 41% van de deelnemers al direkt bij de eerste vraag (Wat doen de Provinciale Staten?) de mist in gaat. Als er al gestemd gaat worden, dan laat men zich leiden door de landelijke politiek, iets waar de politieke partijen zelf ook aan meewerken door de provinciale politiek buiten beeld te laten, het belang van de uitslag voor de huidige regeringscoalitie te benadrukken en landelijk bekende politici te laten opdraven bij debatten.
Onder jongeren schijnt het percentage 'onwetenden' nog hoger te zijn. Een onderzoek onder 1300 jongeren door TopX, het jongerenpanel van Een Vandaag, en Coolpolitics wees uit, dat 56% van de jongeren 'geen idee' heeft waar de Provinciale Staten zich mee bezighouden.
Dat de Nederlandse bevolking en speciaal het jongere segment daarvan zich weinig betrokken voelt bij deze verkiezingen is natuurlijk ook bij de campagnemedewerkers bekend. Opvallend is dan ook het aantal ludieke filmpjes, acties, stunts, die de bedoeling hebben het stoffige imago van de (provinciale) politiek weg te poetsen.

Veel aandacht kreeg een nogal knullig, door sommigen als soft-erotisch omschreven, filmpje op YouTube afkomstig uit de koker van de Limburgse CDA-gedeputeerde Ger Driessen, waarbij een dame haar bil toont met daarop een CDA-sticker geplakt.

Verder hoorde ik vorige week op de radio dat zowel de Jonge Socialisten als de JOVD, jongerenorganisatie van de VVD, condooms met teksten uitdelen om kiezers binnen te halen. De tekst op de condooms luidt bij de Jonge Socialisten "Keihard de sociaalste", bij de JOVD: "Voel de liberaal in je".

Tja, ik vrees toch echt, dat deze acties niet gaan helpen!
Geef mij dan toch maar de basic-informatie die de SP de kiezer wil meegeven.
Een duidelijke, ondubbelzinnige  boodschap met figuurtjes en pictogrammen waarbij men zich volgens mij heeft laten inspireren door grafisch ontwerper Gerd Arntz (1900-1988), die o.a. in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw het Statistisch Zakboek van symbolen voorzag. Over deze Arntz is onlangs een boek verschenen onder redaktie van E. Annink en M. Bruinsma: Gerd Arntz - Graphic Designer. (ISBN 9789064507632), maar dat terzijde.

Wie meer wil weten over de rol van verkiezingsspotjes op televisie, radio, internet etc kan bijvoorbeeld terecht bij: The SAGE handbook of political advertising, ed. by Lynda Lee Kaid & Christina Holtz-Bacha uit 2006. Het bevat artikelen over 'political advertising' in landen over de hele wereld, besteedt ook aandacht aan methodes om dit fenomeen te bestuderen en geeft uitgebreide verwijzingen naar andere literatuur over dit onderwerp.
Het boek is te leen bij de Bushuisbibliotheek (signatuur: 313: 89.56 405).

Staat de kiezer buitenspel?

Het is een gevoel dat veel mensen bekruipt nadat ze de gang naar de stembus hebben gemaakt: je hebt al of niet na lang wikken en wegen voor een bepaalde partij gekozen en vervolgens gaat die partij met jouw stem "aan de haal", gaat bijvoorbeeld coalitiebesprekingen aan met partijen die jij helemaal niet ziet zitten. Opiniepeiler Maurice de Hond schreef hierover een artikel in De Volkskrant van 26 juni 2010, onder de kop: Het electoraat krijgt niet de gewenste regering. De kiezer heeft gesproken en staat nu weer buitenspel. Maurice legt uit dat de drie grote partijen CDA, PvdA en VVD vooral onder jongere kiezer niet meer op een vaste aanhang kunnen rekenen, dat veel mensen afhankelijk van het onderwerp (milieu, economie, migratie) verschillend stemmen en dat daardoor elke verkiezing een momentopname is. Voor verandering van ons huidige kiesstelsel is een grondwetswijziging nodig, dus dat zal niet snel gebeuren. De Hond pleit daarom voor een extraparlementair kabinet met een duidelijke invloed van de mandaatgever, de kiezer.
Een andere mening is die van historicus Maarten van Rossem. Afgelopen dinsdag 6 juli, toen heel Nederland naar de wedstrijd Nederland-Urugay zat te kijken, was ik in het Science museum Nemo in Amsterdam aan het luisteren naar een hoorcollege van Van Rossem met als thema "Typisch Nederlands".
De hele zaal zat daar trouwens vol, en niet alleen met vrouwen, dus met die voetbalgekte valt het ook wel mee, maar dit terzijde.
Over die formatie en wie met wie gaat moesten Nederlanders niet zeuren, vond van Rossem. Je hebt als kiezer je mandaat gegeven aan een partij en als je niet tevreden bent, moet je wachten tot er weer verkiezingen komen en dan kun je op een andere partij stemmen.
Wie heeft er gelijk: Maurice of Maarten?

Maartens standpunt geeft m.i. weer hoe de zaken nu geregeld zijn, dat van Maurice gaat over hoe het anders zou kunnen. Hoe dan ook,  het blijft wel een interessant fenomeen, verkiezingen. Zie de volgende nieuwe aanwinsten van de Bushuisbibliotheek over verkiezingen:

CARROLL (S.), Gender and elections: shaping the future of American politics. (2010)
313: 89.57 289
EIJK (C. van der), Elections and voters. (2009)
313: 89.57 286
HEIJDEN (T. van der), Opkomst en stemgedrag van migranten tijdens gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart 2010. (2010)
MYAGKOV (M.), The forensics of election fraud: Russia and Ukraine. (2009)
313: 89.57 300
POLE (A.), Blogging the political: politics and participation in a networked society (2010)
313: 89.57 287
ROSE (R.), Parties and elections in new Europeand democracies. (2009)
313: 89.57 298
SOROKA (S.N.), Degrees of democracy: politics, public opinion and policy. (2010)
313: 89.57 285

Via Twitter naar het Torentje

In deze dagen voorafgaand aan de Tweede Kamer-verkiezingen op 9 juni is het in kranten en op tv een geliefd thema: hoe politici sociale media als Hyves, Facebook en de berichtendienst Twitter gebruiken om zoveel mogelijk stemmen binnen te halen en zo het Torentje in Den Haag te bereiken.
Koplopers op Hyves zijn Balkenende met bijna 200.000 vrienden en PVVer Geert Wilders met 86.000 vrienden.* Op Twitter is een partijgenoot van Balkenende, Maxime Verhagen al lange tijd actief, hoewel Groen Links lijsttrekker Femke Halsema er ook wat van kan.
In de afgelopen weken hebben met uitzondering van Mark Rutte ook alle andere lijsttrekkers zich op Twitter aangemeld. Niet zozeer om met de kiezer te communiceren, alswel om de verkiezingsboodschap uit te dragen. Dit laatste bleek uit een onderzoek van de NOS, dat afgelopen zondag in het NOS-journaal werd gemeld: de meeste lijsttrekkers geven niet of nauwelijks antwoord op vragen die hen via Twitter worden gesteld. De enige die dit wel en in ruime mate deed is Marianne Thieme, lijsttrekker van de Partij voor de Dieren, die van de NOS dan ook de 1e prijs krijgt als "actiefste en sociaalste twitteraar".

Een politicus die al jaren geleden de kracht van sociale netwerken onderkende is de huidige Amerikaanse president Barack Obama.
Zijn campagneteam mobiliseerde in 2008 Obama's 'volgelingen' via Facebook,  zette toespraken van Obama op You Tube en verspreidde campagnenieuws via e-mail en sms, voordat de traditionele media dat konden brengen.
Lees er alles over in het boek
Communicator-in-chief: how Barack Obama used new media technology to win the White House.
Auteur: J.A. Hendricks
Plaats en jaar van uitgave: Lanham MD, 2009
En : te leen in de Bushuisbibliotheek (op de plank te vinden onder nummer 89.57 297)

* Cijfers afkomstig uit: artikel 'Via Twitter naar het Torentje'  in: Haarlems Dagblad, d.d. 22-5-2010